ยาขมในการดำเนินงานพัฒนาทุน/กลุ่มทุนและองค์กรการเงินชุมชน อีกขนานของพัฒนากรในยุคสมัยนี้ หรืออาจจะเรียกได้ว่าเป็นยุคสมัยแห่งความท้าทายของ “ศรัทธาที่เดินได้” ในยุคสมัยที่การขับเคลื่อนงานด้วย “เงิน” “ทุน” “นิยม” แทรกอยู่ทุกบริบทของชุมชน/หมู่บ้านในสภาพการณ์ปัจจุบันที่แตกต่างกันไปจากฉากทัศน์เดิม ๆ ที่เคยได้เห็นมา สำหรับพัฒนากรเก่า ๆ แก่ ๆ อย่างเรา ๆ ท่าน ๆ ก็คงจะดูชินตาอยู่ แต่สำหรับพัฒนากรใหม่ น้อง ๆ ที่เริ่มบทบาทของข้าราชการในพื้นที่ อาจจะมีคำถามในการดำเนินงานของกองทุนการเงินประเภทนี้อยู่ไม่น้อยว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่กับ “ความเป็นพัฒนากร” 10 กว่าปีที่ผ่านมากระบวนการบริหารจัดการกองทุนฯ แม้เราไม่ได้มุ่งเน้นแค่การอนุมัติสินเชื่อ (อาจจะมีข้อโต้แย้งได้ในทางปฏิบัติ) แต่ให้ความสำคัญกับกระบวนการตลอดทั้งวงจร ตั้งแต่การป้องกัน การส่งเสริม ไปจนถึงการแก้ไขปัญหาอย่างเป็นระบบ
หัวใจสำคัญคือความตั้งใจและทัศนคติในการเปลี่ยนบทบาทจาก “ผู้ให้กู้” เป็น “เพื่อนคู่คิดและที่ปรึกษา” อย่างแท้จริงในการทำงานใกล้ชิดกับกลุ่มสตรี เพื่อสร้างความสำเร็จให้โครงการและส่งเสริมวินัยทางการเงินไปพร้อมกัน ที่จะสามารถกลบความย้อนแย้งในฐานะผู้ส่งเสริมการพัฒนากับบทบาทที่จะตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในการติดตามทวงหนี้ จนถึงสร้างความหนักใจในการฟ้องร้องดำเนินคดีกับประชาชนในพื้นที่
เอาล่ะ ในขั้นนี้เราคงต้องดำเนินการต่อไปเพื่อเป้าหมายในการบริหารจัดการหนี้เกินกำหนดชำระเป็นเป้าหมายแรกก่อน ส่วนกระบวนการเรียนรู้และสร้างความตระหนักในฐานะผู้ให้กู้ ซึ่งแน่นอนก่อนจะถึงตรงนั้น น้อง ๆ พัฒนากรใหม่ก็คงจะได้เรียนรู้กระบวนการมีส่วนร่วมที่จะเสริมสร้างความเข้มแข็งในจุดนั้นให้มั่นคงได้อย่างยั่งยืนต่อไป
หากแต่วันนี้เราเริ่มกระบวนการที่สามารถทำได้ก่อน ไม่ว่าจะเป็นแนวทางในการไกล่เกลี่ยก่อนฟ้อง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 20 ตรี หรือจะเป็นการไกล่เกลี่ยก่อนฟ้องตามพระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562 และมาตรการที่ให้ความช่วยเหลือและบรรเทาความเดือดร้อนให้แก่ลูกหนี้ ตามแนวทางกรมการพัฒนาชุมชน ควบคู่กันไปกับแนวคิดและกระบวนการทำงานร่วมกับพื้นที่ตามกรอบดำเนินการ 3 กระบวนการอย่างเข้มข้นและลงมือปฏิบัติอย่างจริงจัง ในรอบหน้าเราคงจะไม่ต้องมาเหนื่อยและเหลียวหลังดูสิ่งที่ทำให้ท้อใจ หากแต่เป็นการเหลียวหลัง แลหน้า เพื่อให้สมกับคำว่า Let’s go Loei อย่างจริงจังเสียที
